Artikel over de Boekenbus, Tubantia 22 juli 2016

Uit de Tubantia van 22 juli 2016, door Ben Lensink. Enschede.

Afscheid boekenbus bittere pil

Halteplaatsen in de wijken zijn geschrapt.

Vrijwilligers moeten vanaf volgend jaar in Boekelo en Lonneker een 'filiaal'gaan runnen.

Biebbus stopt alleen nog bij scholen en nog even in Boekelo en Lonneker

boekenbusfoto

De boekenbus-vrouwen van het eerste uur Josien Blaauw (met oranje polo) en Evelien Willemsen en buschauffeur Gert Schuitema stoppen voor de allerlaatste keer in Boswinkel. Foto Ben Lensink


Voordat ze op vakantie gingen, hebben veel mensen al afscheid genomen van de bibliotheekbus die deze week voor het laatst stopt op de bekende haltes in de stad. De boekenbus is wegbezuinigd en toert voortaan alleen nog langs de scholen die daarvoor betalen. Ook staat hij tot eind dit jaar nog in de kernen Lonneker en Boekelo.

"De mensen vinden het heel erg dat het is afgelopen. Ze kwamen langs met een cadeautje en bedankten voor de goede service", zegt Josien Blaauw (58), die vanaf het eerste uur meereed in de bus.

De biebmedewerker uit Glanerbrug zat - samen met Evelien Willemsen - verreweg de meeste uren op de bus. Vanaf het begin in 1981 was ze erbij. Altijd met veel plezier. Ze houdt van de korte lijntjes in de biebbus, vooral met ouderen en kinderen. "Vorige week kwam nog iemand langs met de hond die ze altijd meenam naar de boekenbus. Om afscheid te nemen en omdat ze niet wist of haar hond er na de vakantie nog wel zou zijn", vertelt Blaauw.

Vaak voelde ze zich ook vrijwilliger en maatschappelijk werker tegelijk. Want in de biebbus zaten velen op de praatstoel. "Ze vertelden soms heel persoonlijke dingen. De ouderen over zaken waar ze niet over spraken met hun kinderen. Zoals jaren geleden de oude mevrouw uit Pathmos. Alleenstaand en dik in de tachtig. Ze vertelde dat ze vergeetachtig werd, dat ze zich zorgen maakte over de ongelijke stoepen en zich niet altijd meer veilig voelde. Ze wilde graag naar het bejaardencentrum, maar wist niet naar welk tehuis", vertelt Blaauw, die voor haar contact opnam met het maatschappelijk werk. Dat maakte met de bejaarde mevrouw een ritje langs alle bejaardencentra in de stad. "En zo kwam ze terecht op de juiste plek."

Kinderen vol verhalen

De kinderen in de biebbus zaten ook vaak vol verhalen. Over het hondje dat ze kregen, het konijn dat dood was en de cavia die slecht at. "En er was in de Laares eens een kind dat vertelde: papa is er niet meer. Die was kort daarvoor door de politie van zijn bed gelicht." Ze heeft er 35 jaar boekenbus opzitten. Kwam in 1975 bij de centrale bieb. De Mercedes-truck met oplegger ging destijds rijden om de bibliotheek dichterbij de mensen te brengen. In de bus werden alleen boeken uitgeleend. Andere wensen werden op bestelling vervuld. Twee wanden vol boeken waren er. Blaauw en haar collega's leverden maatwerk voor degenen die absoluut geen idee hadden welk boek ze nu mee naar huis zouden nemen. "Dan vroegen: wat vind je leuk? Waar hou je van? Of: wat wil je later worden? Laatst kwam iemand in de bus die me nog van vroeger kende. Hij wist als kind niet wat hij wilde worden. Ik zei toen: dan word je toch piloot. Dat ben ik nu, vertelde hij." Gistermiddag stopte ze voor het laatst in Boswinkel. Het liep niet storm vanwege vakantietijd.

Vanwege de bezuinigingen rijdt de boekenbus voortaan nog maar heel beperkt. "Natuurlijk vind ik dat jammer", zegt Josien Blaauw, "maar vooral voor het publiek." Dat moet nu naar een filiaal of de centrale bieb in de stad. Natuurlijk was het met de komst van de e-books en e-readers al minder geworden, beaamt Blaauw. Eigenlijk al sinds de introductie van 24 uurtelevisie.

BEN LENSINK